Gesloten deuren?

Zoals jullie eerder konden lezen is de vorige dag afgesloten met een kleine strandbijeenkomst. Dit is uiteindelijk uitgedraaid in een grote beachparty tot in de vroege uurtjes. De gevolgen hiervan waren 's morgens aan de ontbijttafel duidelijk zichtbaar, wat nog eens werd uitvergroot toen bleek dat de perceptie van een korte wandeling voor docenten niet overeenstemt met die van de studenten.

Na deze fikse wandeling kwamen we dan uiteindelijk rood en bezweet aan bij het museum voor hedendaagse kunst (MAC).

Buiten in plastiek verpakte meesterwerken die naar binnen werden gedragen, hebben we niet veel gezien. Is dit nu hedendaagse kunst?
Het gebouw waarin dit museum gevestigd is, heeft daarentegen wel een mooi visueel plaatje in ons geheugen achtergelaten.

Na dit klein avontuurtje hebben we de bus genomen naar de ferry die ons terug naar de binnenstad zou varen.
Eens aangemeerd hebben we het schipperskwartier bezocht. Maar boys, de schone vrouwen zijn hier, in tegenstelling tot in onze studentenstad, ingeruild voor eettentjes. Maar niet getreurd op 200 meter afstand, valt er een prachtige kathedraal te bewonderen, welke wij uiteraard bezocht hebben.
Hierna werden we vrijgelaten om opnieuw een bezoekje te brengen aan ons geliefde Copacabana of Flamengo strand. Maar spijtig genoeg waren de Braziliaanse weergoden ons niet gunstig gezind en verschenen er rond 16.30u grijze wolken. Van regen zijn we wel bespaard gebleven waardoor we toch nog enkele uurtjes konden vertoeven op het strand.

We raden iedereen aan om op tijd te gaan slapen. Morgen worden we om 10.00u verwacht om ons beste beentje voor te zetten tijdens een sportevenement op het strand.

Slaap zacht beste Rio-reizigers, familieleden, vriendjes en vriendinnetjes en tot morgen!